Milaan, 25 september – Ela Elyakim en Aviva Siegel ontmoetten elkaar opnieuw in Milaan nadat ze een deel van hun gevangenschap in handen van Hamas hadden gedeeld. Hun stemmen, samen met die van Fawzia Amin Sido, Husna Jalal en Elaheh Tavakolyan, gaven vorm aan “Women: Freedom Is Always in Fashion”, een conferentie die tijdens de Milan Fashion Week werd georganiseerd door het Milton Friedman Institute.
Ela was acht jaar oud toen ze op 7 oktober 2023 samen met haar zus Dafna uit kibboets Nahal Oz werd ontvoerd. Ze is zowel Israëlisch als Italiaans staatsburger en herinnerde zich de 51 dagen die ze in gevangenschap doorbracht. “Ze brachten ons naar een soort kooi, zoals die voor honden, alleen iets groter.” Een deel van haar gevangenschap bracht ze ondergronds door. Op de vraag wat haar de kracht had gegeven om het vol te houden, antwoordde ze: “Mijn zus.”
Aviva Siegel, die op dezelfde dag met haar man Keith werd ontvoerd, herinnerde zich dat Ela op haar schoot zat terwijl de ontvoerders de twee meisjes vertelden dat Israël niet meer bestond en dat ze geen thuis meer zouden hebben om naar terug te keren. “Ela kon niet stoppen met huilen.” Siegel beschreef ook de honger en de angst dat haar man zou sterven. “Ik wilde hem niet dood zien. Het enige wat ik maar bleef denken was: alsjeblieft, laat mij eerst sterven.”
Een ander verhaal over langdurige gevangenschap kwam van Fawzia Amin Sido, een jezidiet uit Sinjar die in 2014 op 10-jarige leeftijd door Islamitische Staat werd ontvoerd. Ze zei dat ze van haar broer was gescheiden, verkocht, geketend, geslagen en gemarteld. In 2020 werd ze naar Gaza gebracht en, volgens haar getuigenis, onder bedreiging gedwongen om met een jihadist te trouwen en twee kinderen te krijgen. “Ik ben hier niet om uw medeleven te vragen. Ik vraag om menselijkheid”, zei ze nadat ze 10 jaar na haar ontvoering was bevrijd.
Iran werd vertegenwoordigd door Elaheh Tavakolyan, die haar toespraak begon door haar vuist op te steken en het publiek te vragen: “Zien jullie een terrorist?” Ze zei dat ze tijdens protesten met haar dochters de straat op was gegaan en was geslagen. “Vrouw, Leven, Vrijheid. Vrijheid voor Iran”, zei ze. Toen een van haar dochters vroeg waarom ze protesteerde, zei Tavakolyan dat ze antwoordde: “Voor vrijheid. Zodat jullie niet worden zoals onze generatie, onderdrukt en tot zwijgen gedwongen.”
Uit Afghanistan veroordeelde Husna Jalal, oprichtster van Women for Change International en nu woonachtig in Nederland, de uitsluiting van meisjes van onderwijs na de zesde klas en de beperkingen die door de Taliban worden opgelegd. Ze omschreef de situatie van Afghaanse vrouwen als “genderapartheid”. “Extremistische ideologieën respecteren geen grenzen”, waarschuwde ze, voordat ze zich rechtstreeks tot Europa richtte: “We zijn ons land ontvlucht. Waar moeten we nu naartoe, naar Mars?”
Het evenement vond plaats in het congrescentrum Assolombarda en was opgebouwd rond vier panels over de vrijheid van vrouwen, terrorisme, veiligheid en het recht om te kiezen. De bijeenkomst werd geopend door Dario Peirone, algemeen directeur van het Milton Friedman Institute, terwijl Alessandro Bertoldi, uitvoerend directeur van het instituut, toezicht hield op de organisatie van het evenement.
Tot de institutionele deelnemers behoorden de senatoren Mariastella Gelmini, Elena Murelli en Daniela Santanchè, parlementslid Alessia Ambrosi en de regionale raadsleden van Lombardije Giulio Gallera, Sergio Gaddi en Marco Bestetti. Voormalig parlementslid Roberto Bagnasco opende het eerste panel en zei dat “het lot van Iran alleen aan zijn volk toebehoort”.
Het tweede panel richtte zich op geweld tegen vrouwen tijdens de aanvallen van 7 oktober en de daaropvolgende gevangenschap van gijzelaars. Het werd gemodereerd door Mediaset-journalist Francesco Vecchi. Ruth Halperin-Kaddari, directeur van het Rackman Center aan de Bar-Ilan Universiteit en mede-oprichter van het Dinah Project, schetste de inspanningen om bewijsmateriaal van seksueel geweld te verzamelen en te documenteren.
In het panel “Vrouwen en veiligheid: universele rechten” zei senator Elena Murelli dat “er geen vrijheid kan zijn zonder veiligheid”, waarmee ze het probleem koppelde aan de economische onafhankelijkheid van vrouwen. Manel Msalmi richtte zich op islamitische netwerken in Europa en op Europese moslims die zich verzetten tegen extremisme, en riep op tot strenger toezicht op organisaties die, volgens haar opmerkingen, Hamas steunen.
De afsluitende sessie, onder leiding van journaliste Barbara Politi en voorafgegaan door een korte presentatie van de “Lux”-lijn, koppelde het thema vrijheid aan de Milan Fashion Week. Ontwerpster Chiara Boni omschreef mode als een “spiegel van haar tijd”, die in staat is om sociale veranderingen en de emancipatie van vrouwen te weerspiegelen.
Farnoush Hamidian, een in Iran geboren model en actrice, bracht de discussie terug naar het dagelijks leven. “Voor een Iraanse vrouw is er niets kostbaarder dan vrijheid”, zei ze. In staat zijn om in het openbaar te lachen, te dansen en de wind in je haar te voelen, legde ze uit, betekent uiteindelijk “het recht hebben om te kiezen wat je wilt doen, wat je wilt zijn en hoe je wilt leven”.
