Op 25 oktober heeft de Internationale Gewichtheffersfederatie (IWF) Moskou aangewezen als gastheer van de Wereldkampioenschappen van 2030. Het is de eerste keer sinds 2022 dat een wereldkampioenschap in een Olympische sport aan Rusland is toegekend, en de reactie was onmiddellijk.
De Oekraïense minister van Sport noemde de beslissing schandalig en zei dat Oekraïense atleten niet naar Moskou zouden afreizen. Het Zweedse Olympisch Comité veroordeelde het, maar sloot een boycot uit.
De kritiek is begrijpelijk. Gewichtheffen is een relatief kleine sport, maar de beslissing schept een precedent dat andere bonden zouden kunnen volgen, en daarom verdient het nauwkeurige aandacht.
De gastlanden werden gekozen via een openbare aanbesteding die in september van start ging. Tijdens dezelfde vergadering gunde de IWF de kampioenschappen van 2029 aan India, dat voor die editie met Rusland en Venezuela concurreerde, en gaf Kosovo, Venezuela en India hun eerste IWF-wereldkampioenschappen. “Alle biedingen die we hebben ontvangen, waren uitstekend”, aldus secretaris-generaal José Quiñones.
De IWF handelde binnen het kader dat door het Internationaal Olympisch Comité was vastgesteld. In juli heeft het IOC de schorsing van het Russisch Olympisch Comité voorlopig opgeheven, waarbij het neutraliteit een fundamenteel beginsel van het Olympisch Handvest noemde, en de beslissingen over het organiseren van evenementen aan elke federatie overliet. IOC-voorzitter Kirsty Coventry zei dat atleten niet verantwoordelijk mogen worden gehouden voor de daden van hun regeringen.
Wat nu het belangrijkst is, zijn de voorwaarden die aan het besluit zijn verbonden. De kampioenschappen van 2030 zullen een kwalificatie-evenement zijn voor de Olympische Spelen van Brisbane 2032, dus elke atleet zal erbij moeten zijn. De gastheer zal toegang, gelijke behandeling en veiligheid voor alle delegaties moeten garanderen. Het Russische antidopingbureau moet nog steeds weer aan de regels gaan voldoen, en vier jaar is voldoende tijd om dat aan te pakken. Elk van deze punten kan lang vóór het begin van de wedstrijd worden gecontroleerd.
Sport lost geen politieke conflicten op, maar heeft vaak een deur opengehouden toen andere deuren gesloten waren. In 1971 hielp een Amerikaanse tafeltennistournee door China de weg te effenen voor genormaliseerde betrekkingen. In 2018 stelden Noord- en Zuid-Korea een gezamenlijk vrouwenteam voor ijshockey op voor de Olympische Spelen van PyeongChang.
Vier jaar is een lange tijd, en de wereld kan er in 2030 heel anders uitzien. Het besluit van de IWF is een gok dat het internationale gewichtheffen tegen die tijd weer open zal staan voor atleten uit alle landen op gelijke voorwaarden. Of de gok gerechtvaardigd is, zal stap voor stap duidelijk worden.
